Estás orientado hacia el Oeste, Cihuatlampa, región del crepúsculo malva. Las Cihuateteo, mujeres muertas divinizadas, llevan el sol poniente en unas andas de plumas, luego bajan a la encrucijada y bailan en el viento. La escena arde suavemente en rojo, luego se apaga.
Sigues al sol que baja. Lo que llevas baja con él.
Contacto
Un proyecto de sitio web, una necesidad de auditoría de accesibilidad, o simplemente una pregunta sobre lo que acabas de ver: escríbeme.
Mostrar correoUna idea que explorar con un café, o simplemente ganas de hablar de tecnología, ambas me van bien.
O en LinkedIn (nueva ventana).
Un canto de esta dirección
Can niquittoa onon niquilnamiqui ye
antla ye iuhqui a icnopillotl
tle yca cehuiz in noyollo
tle yca polihuiz in notlayolol nihuexotzincatl
mach oc onca ye nota, mach oc onca ye nonan
oc nechonnechixtiez
oc nechonyollocehuiz
Sólo digo, recuerdo,
nada se iguala a la miseria.
¿Con qué tendrá descanso mi corazón?
¿Con qué acabará mi tristeza, yo huexotzinca?
¿Acaso allá mi padre, acaso allá mi madre
aún me estarán esperando?
¿Aún darán descanso a mi corazón?